Jutro łódzki Widzew rozegra we Wrocławiu spotkanie z wiceliderem Ekstraklasy Śląskiem Wrocław. 

Będzie to już trzydziesty wyjazd Czerwono-Biało-Czerwonych na ligowe spotkanie do Wrocławia na mecz z Wojskowymi. 

Pierwszy raz Widzew zawitał do Wrocławia na mecz ligowy ze Śląskiem w roku 1973. Obie drużyny rywalizowały na zapleczu Ekstraklasy w ówczesnej drugiej lidze. Gospodarze byli już "zadomowieni" w lidze, a Widzew dopiero co awansował z III ligi. W XXII kolejce gospodarze ograli Widzew 1:0. W sezonie 1972/73 Śląsk wywalczył awans do grona najlepszych, a Widzew musiał na swój awans poczekać. 

Pierwszy pojedynek między tymi zespołami w najwyższej klasie rozgrywkowej miał miejsce niespełna trzy lata później. Widzewiacy pojechali do Wrocławia i po bramkach Andrzeja Grębosza i Henryka Dawida wygrali 2:1. 

W roku 2006 oba zespoły ponownie spotkały się na zapleczu Ekstraklasy i ponownie zwyciężył Śląsk 1:0. 

W zeszłym sezonie łódzki Widzew zagrał we Wrocławiu spotkanie ligowe z Wojskowymi po ośmioletniej ligowej przerwie w rywalizacji pomiędzy tymi zespołami. Mecz zakończył się bezbramkowym remisem. 

Na dwadzieścia dziewięć spotkań w jedenastu zwyciężał Śląsk. W ośmiu górą był Widzew, a dziesięć zakończyło się remisem. Widzewiacy strzelili rywalowi na jego obiekcie trzydzieści sześć goli, a stracili o dwa więcej. 

Gdyby brać pod uwagę spotkania rozegrane tylko w najwyższej klasie rozgrywkowej, to statystyki są trochę lepsze dla Czerwono-Biało-Czerwonych. W bramkach jest remis, a Śląsk ma o jedno zwycięstwo więcej od Widzewa. 

Żadnej z drużyn nie udało się wygrać więcej aniżeli dwoma bramkami. 

Tylko w trzech spotkaniach, w tym także w ostatnim meczu we Wrocławiu kibice nie zobaczyli żadnej bramki. 

Historia spotkań

Najwyższe zwycięstwo: 2:0, 3:1

Najwyższa porażka: 0:2, 1:3

Najwięcej bramek w jednym spotkaniu: 4 (wynik: 3:1, 2:0)

Zestawienie uwzględnia tylko spotkania ligowe.

Poniżej statystyki indywidualne, dotyczące ligowych spotkań Śląsk Wrocław - Widzew Łódź, w których Widzew występował w roli gościa.

Najwięcej występów:

9 - Mirosław Myśliński.
7 - Andrzej Możejko, Mirosław Tłokiński.
6 - Tadeusz Świątek, Zdzisław Rozborski, Zbigniew Boniek, Wiesław Cisek, Krzysztof Surlit, Krzysztof Kamiński, Włodzimierz Smolarek.
5 - Wiesław Wraga, Tomasz Łapiński.
4 - Henryk Bolesta, Roman Wójcicki, Marek Bajor, Tadeusz Gapiński, Andrzej Grębosz, Zdzisław Kostrzewiński, Wiesław Chodakowski, Andrzej Michalczuk, Stanisław Burzyński, Zbigniew Wyciszkiewicz, Marek Podsiadło, Jan Jeżewski, Andrzej Szulc, Leszek Iwanicki, Piotr Romke.
3 - Marcin Kaczmarek, Krzysztof Kajrys, Marek Koniarek, Krystian Nowak, Paweł Miąszkiewicz, Alex Bruno, Paweł Janas, Kazimierz Przybyś, Łukasz Broź, Tadeusz Błachno, Piotr Mroziński, Sławomir Chałaśkiewicz, Daniel Bogusz, Maciej Mielcarz, Kazimierz Putek, Marek Pięta, Marcin Zając, Princewill Okachi, Władysław Żmuda, Adam Walczak, Jerzy Klepczyński, Przemysław Młynarczyk, Bogusław Plich.
2 - Przemysław Urbaniak, Andrzej Kretek, Rafał Pawlak, Thomas Phibel, Marek Godlewski, Dariusz Dziekanowski, Henryk Dawid, Jerzy Leszczyk, Piotr Szarpak, Andrzej Pyrdoł, Piotr Wojdyga, Bartłomiej Pawłowski, Ryszard Czerwiec, Marek Dziuba, Mirosław Jaworski, Adrian Budka, Patryk Stępiński, Bruno Pinheiro, Paweł Zawadzki, Aleksejs Visnakovs, Dudu Paraiba, Marek Citko, Jarosław Bieniuk, Bartłomiej Kasprzak, Eduards Visnakovs, Ryszard Kowenicki, Jacek Dembiński, Mindaugas Panka, Nika Dzalamidze, Jakub Bartkowski, Przemysław Oziębała, Władysław Dąbrowski, Sławomir Pawelec, Marek Filipczak, Paweł Chodakowski, Michał Stasiak, Krzysztof Wewiór.

Najwięcej minut:
690 - Mirosław Myśliński.
630 - Andrzej Możejko.
574 - Mirosław Tłokiński.
540 - Zbigniew Boniek, Włodzimierz Smolarek.
511 - Wiesław Cisek.
496 - Krzysztof Surlit.
478 - Tadeusz Świątek.
465 - Krzysztof Kamiński.
453 - Zdzisław Rozborski.
400 - Wiesław Wraga.
365 - Tomasz Łapiński.
360 - Henryk Bolesta, Roman Wójcicki, Wiesław Chodakowski, Stanisław Burzyński, Marek Podsiadło, Leszek Iwanicki, Piotr Romke.
357 - Andrzej Grębosz.
347 - Andrzej Michalczuk
335 - Andrzej Szulc
326 - Tadeusz Gapiński.
315 - Zdzisław Kostrzewiński.

Bramki (łącznie):
3 - Zbigniew Boniek.
2 - Andrzej Michalczuk, Nika Dzalamidze, Włodzimierz Smolarek.
1 - Krzysztof Kajrys, Tadeusz Świątek, Ryszard Kowenicki, Marek Godlewski, Dariusz Dziekanowski, Marek Koniarek, Ryszard Czerwiec, Krzysztof Surlit, Bogdan Jóźwiak, Bartłomiej Pawłowski, Zbigniew Wyciszkiewicz, Henryk Dawid, Kazimierz Przybyś, Eduards Visnakovs, Jarosław Bieniuk, Andrzej Grębosz, Radosław Michalski, Marek Pięta, Jacek Dembiński, Sławomir Chałaśkiewicz, Marcin Zając, Leszek Iwanicki, Sławomir Pawelec, Sebastian Madera, Marek Filipczak, Mirosław Myśliński, Jacek Bayer.

Bramki z karnych:
1 - Zbigniew Boniek, Tadeusz Świątek.

Niewykorzystane rzuty karne:
1 - Bartłomiej Pawłowski.

Bramki samobójcze:
BRAK

Żółte kartki:
2 - Adam Walczak, Piotr Romke.
1 - Milos Dragojević, Wiesław Wraga, Marek Bajor, Tadeusz Świątek, Dariusz Dziekanowski, Marcin Morawski, Zbigniew Boniek, Mirosław Kuniczuk, Marek Podsiadło, Andrzej Michalczuk, Daniel Bogusz, Maciej Mielcarz, Rafał Augustyniak, Waldemar Jaskulski, Mirosław Tłokiński, Eduards Visnakovs, Andrzej Grębosz, Piotr Stawarczyk, Jakub Wawrzyniak, Kazimierz Putek, Łukasz Broź, Nika Dzalamidze, Mindaugas Panka, Adrian Budka, Tomasz Łapiński, Piotr Grzelczak, Princewill Okachi, Marek Filipczak, Jurijs Zigajevs, Jarosław Michalewicz, Mirosław Myśliński.

Czerwone kartki:
1 - Wojciech Symanek

Nazewnictwo:
W związku ze zmianą nazewnictwa w 2005 roku, w zestawieniach wszystkie ligi nazywane są zgodnie z aktualnie występującą nomenklaturą.

Najwyższy poziom rozgrywkowy w Polsce, który był nazywany kiedyś I ligą, w zestawieniach nazywany jest Ekstraklasą.

Drugi poziom rozgrywkowy, który nazywany był II ligą, jest nazywany I ligą itd.